تمام بخواند ولى بايد روزه نگيرد . مسأله 1324 - كسى كه براي معصيت سفر كرده موقعى كه از سفر بر مىگردد اگر توبه كرده بايد نماز را شكسته بخواند واگر توبه نكرده بايد نماز را تمام بخواند اگر برگشتن از سفر در نظر عرف جزء رفتن به سفر ، معصيت محسوب شود واحتياط مستحب آن است كه هم شكسته وهم تمام بخواند . مسأله 1325 - كسى كه سفر أو سفر معصيت است اگر در بين راه از قصد معصيت برگردد چنانچه باقي مانده راه هشت فرسخ باشد يا چهار فرسخ باشد وبخواهد برود وبرگردد به شرط آن كه رفتن آن از چهار فرسخ كمتر نباشد بايد نماز را شكسته بخواند . مسأله 1326 - كسى كه براي معصيت سفر نكرده اگر در بين راه قصد كند كه بقيه راه را براي معصيت برود بايد نماز را تمام بخواند ولى نمازهائى را كه شكسته خوانده صحيح است . شرط ششم : آن كه از صحرانشينهائى نباشد كه در بيابانها گردش مىكنند وهر جا كه آب وخوراك براي خود وحشمشان پيدا كنند مىمانند وبعد از چندى به جاى ديگر مىروند وصحرانشينها در اين مسافرتها بايد نماز را تمام بخوانند . مسأله 1327 - اگر يكى از صحرانشينها براي پيدا كردن منزل وچراگاه حيواناتشان سفر كند چنانچه سفر أو هشت فرسخ باشد احتياط واجب آن است كه هم شكسته وهم تمام بخواند . مسأله 1328 - اگر صحرانشين براي زيارة يا حج يا تجارت ومانند اينها مسافرت كند بايد نماز را شكسته بخواند . شرط هفتم : آن كه شغل أو مسافرت نباشد بنابر اين شتردار وراننده وچوبدار وكشتيبان ومانند اينها اگر چه براي بردن اثاثيه منزل خود مسافرت كنند در غير سفر أول بايد نماز را تمام بخوانند ولى در سفر أول اگر چه طول